Geride bıraktığımız 10 yıllık süreçte;

Yüzlerce çocuğun, yetişkinin hayatına dokunduk,

Onlarca kişinin hayatında ilk defa sahneye çıkmasını sağladık

Onlarca oyunla binlerce seyirciyle buluştuk,

Yazarlar yetiştirip, yeni tiyatro metinlerini Türk Tiyatrosuna kazandırdık,

Genç yazarların oyunlarını sahneleyip yeni oyunlar yazmaları konusunda kendilerini teşvik ettik,

Festivallere katılıp ödüller kazandık,

Onlarca gencin konservatuvar hayallerinin gerçeğe dönüşmesini sağladık,

Hepimizin hayatını fazlasıyla etkilediği gibi sanat kurumlarını da derinden etkileyen pandemi sürecinde bile üretimlerimize devam ettik.

Yorulduk, mücadele ettik, ürettik ve mutlu olduk kısaca geride bıraktığımız bu 10 yılda.

Şimdi yeni şeyler söyleme vakti, daha çok yorulup daha çok mücadele edip daha çok üretip daha çok insana ulaşarak daha çok mutlu olma vakti.

Pupa Sanat ailesi büyüyor. Siz de bu ailenin bir parçası olun ve mutluluğumuzu birlikte çoğaltalım.

Hem sizin, hem bizim hem de bu dünyanın mücadele ederek, üreterek çoğalacak mutluluklara fazlasıyla ihtiyacı var.

Nice 10 yıllara…
Yaşasın Pupa Sanat

Eğitimlerimizi incelemek için tıklayın.

Bursa Uğur Mumcu Sahnesi’nde Pupa Sanat Çocuk Tiyatro ekibi, geliri depremzede çocuklara gönderilmek üzere ‘Bak Evladım Biz Çocukken!’ adlı gösteriyle 4 Mart’ta sahneye çıkıyor.

Pupa Sanat Çocuk Tiyatro ekibi, 4 Mart saat 14:00’da depremzede çocuklar için sahne alıyor. ‘Bak Evladım Biz Çocukken!’ adlı gösteriyle sahneye çıkacak ekipte Yazan ve Yönetmen olarak Ufuk Takımcı yer alırken oyuncukları Ahmet Efe Sevinecek, Arda Yaşar, Atahan Razgırat, Bade Çandar, Beray M. Aydın, Cevahir T. Yavuz, Eylül Naz Takımcı, Maya I. Gözler ve Umay Razgırat üstleniyor. İzleyenleri çocukluk dönemlerine götürecek gösterimde sosyal farkındalık ve sosyal yardımlaşma örneği sergilenecek.

4 mart cumartesi saat 14:00’da Ufuk Seçme Takımcı‘nın yazıp yönettiği ‘Bak Evladım Biz Çocukken’ adlı aile oyunun prömiyerini yapacak.

Aynı gün saat 20:00’da yetişkin tiyatro grubu Talip Aydemir ve Kerimhan Altıparmak tarafından yazılan ‘Yazdan Sonra’ adlı oyun ile Bursa‘da Uğur Mumcu Sahnesi‘nde tiyatro severlerin karşısına çıkacak.

Çocuk ekibinin oyunundan elde edilen gelir ile deprem bölgesinde yer alan çocuklara oyuncak ve kitap yardımı, yetişkin oyunundan elde edilen gelir ile de depremzedelere gıda yardımı yapılacak.

Her iki oyunun biletilerini https://biletinial.com/tiyatro/yazdan-sonra dan satın alabilirsiniz.

Kaynak

 
Ufuk Seçme Takımcı

Gaziantep’te doğdum. Lisans eğitimini Ankara Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümünde tamamladım. 1999 yılında öğretmenliğe başladım. Halen Okul Psikolojik Danışmanı olarak öğretmenlik hayatına devam etmekteyim.

Yazma serüveniniz nasıl başladı?

Ufak tefek karalamalar hayatımın hepbir yanında vardı. Kimseyle paylaşmazdım. Belki de çevremde paylaşacağım, yazıyla ilişkili, pek kimse yoktu bundan dolayı paylaşmamışımdır. Karalamalarımda ise daha çok duygusallık, özlem içeren şiirler ve kompozisyonlar vardı. 1998 yılında Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü bir Oyun Yazma Yarışması açmıştı. Üniversitedeydim o zamanlar. Ocak ayı sonu gibiydi. Sömestri tatili vardı. Ankara Aydınlıkevler semtinde bir öğrenci yurdunda kalıyordum. Bütün arkadaşlarım, tatil için yurttan ayrılırken ben o yarışmaya katılmak için yurtta kalmıştım. Yurt memurunun bir daktilosu vardı, sağ olsun bana vermeyi kabul etti ve ben o daktilo ile ilk kez bir eser yazdım. Yani ciddi anlamda ilk yazdığım eser bu diyebilirim; bir tiyatro oyunu.

Talip Aydemir kimleri okumaktan keyif alır?

Evet, güzel bir soru. Kendime sıkça sorarım bunu, acaba cevabım değişmiş midir diye. Ama genelde değişmez ve değişeceğini de pek sanmıyorum. Bu kesinlikle yazar ayırt etmek değil ya da diğerlerinden daha iyi yazdığı için değil. Sebepleri böyle sıralarsam emin olun pek çok kıymetli yazara haksızlık etmiş olurum. Buna kendimi yakın bulduğum, yarattığı dünyadaki bakış açılarının benzerliği, denge ya da dengesizliği, ütopyalarının ya da distopyalarının bende yarattığı etki, fantastik yanı ve aynı zamanda realistliği, zıtlıkların uyumuvs. hep kendimden bir şeyler bulduğum içindir belki de. Kafka, Franz Kafka.

Yazmaya başlamak isteyen yazar adaylarına ne tavsiye edersiniz?

İlk bilinmesi gereken şey sanırım yazma eyleminin yazarak gerçekleştiğidir. Ben gerçekleştirdiğim yaratıcı yazarlık atölyelerinde de ilk şartın bu olduğunu söylerim. Eğer öyle ya da böyle yazmıyorsanız ortaya bir eser çıkması imkânsız. Yazarlık tembellik kaldıracak bir iş değildir. Çoğu kişi şunu söyleyebilir ilk şart okumak değil midir diye. Evet, mutlaka en önemli parçalardan biridir ama gözlemlerinizi bir kenara not etmiyorsanız, düşüncelerinizi bir kâğıda dökmüyorsanız yani kısacasıoturup yazma isteği duymuyorsanız bu iş size göre değil. Ve yazmaya başlamak için cesaret olması gerekir. Siz bu kadar koca koca yazarlar bu kadar koca koca eserler varken yazmaya karar vermişseniz birazcık cahil cesareti olmalı sizde diye düşünüyorum. Daha belki birçok şey de sıralanabilir; kurmaca bir metnin olmazsa olması hayal kurmak gibi.Ama bana göre ilk şartı yazmak, ikincisi ise cesaretli olmaktır. Bu iki şey ilk zamanlar için çok çok önemlidir. Sonrası ise meşakkatli bir yol tabii.

Talip Aydemir’in top 10 listesini öğrenebilir miyiz?

Yani, böyle bir liste yapmak gerçekten çok zor. Bu yazacağım on içerisinde yer almayan ve bunlardan aşağı kalmayan birçok eserin olduğunu söylemem gerekir.

Dönüşüm-Dava-Şato Franz Kafka

Savaş ve Barış Lev Tolstoy

Suç ve Ceza Fyodor Dostoyevski

Oblomovİvan Gonçarov

Kayıp Zamanın İzinde (Seri)MarcelProust

Bir Delinin Hatıra Defteri (Burun, Palto)  Nikolay Gogol

Puslu Kıtalar Atlası  İhsan Oktay Anar

Bostan Şirazlı Sadi

Ses ve Öfke William Faulkner

Teneke Trampet GünterGrass

Deliliğin Gölgesinde romanını yazmaya nasıl başladınız? Ne sizi harekete geçirdi?

Bu romanın bende katmanlı bir öyküsü var ancak burada anlatmak çok uzun olabilir. Kısaca şöyle diyeyim; üniversite öğrencilik yıllarımdı, Ankara’da sık uğrak yerlerimden biri olan Samanpazarı’da (itfaiye Pazarı) gezerken küçük bir tezgâhta, kitap satan bir kızı görmem ve onun görüntüsünün bende yarattığı etkinin izdüşümleri, en azından karakter oluşumunda,bu romanı yazmamdaki etkenlerden biriydi diyebiliriz. Tabii ki televizyonlar karşısında bir film izliyormuş gibi savaşı izlediğimiz günlerin etkisi çok ama çok fazla. Kadınların, çocukların çektiği acılar, körfez savaşına dair okuduğum kitaplar ve devletlerin politik ayak oyunları yazmamı tetikleyen, beni harekete geçiren en önemli unsurlar oldu.

Yazdığınız diğer kitaplar hakkında bilgi verebilir misiniz? (Tiyatro oyunu / roman)

İlk romanım “Sürgü”  Mustafa Necati Sepetçioğlu Uluslararası Tarihi Roman Yarışmasında mansiyon ödülüne layık görüldü ve roman 2009 yılında yayınlandı.

Tiyatro alanında “Karabiber Hüznü, Renkli Rüyalar Oteli, Şenkullar Konağı, Görünmez, Şımarık, Göç, Mutlu Sonlara” tiyatro oyunlarını yazıp yönettim. Yine birçok yazarın oyunlarını yönetme fırsatım oldu. Farklı festivallerde Özgün Senaryo,  Özgürlük, En İyi Yönetmen dallarında ödüller aldım. Bunlar benim için çok kıymetliydi. Yine tiyatro hayatımda kırılma anım Pupa Sanat ile tanışmam oldu diyebilirim. İlk Mehmet’le tanıştık; Nilüfer Belediyesinin bir oyun projesi vardı ve biz Mehmet’le daha önce yazdığım “Göç” oyununun dramaturgisini çalışmıştık. Daha sonra Pupa Sanat’ın sevimli kurucusu Seden’le tanıştık. Güzel işler yaptık inancındayım. Kendimi çok iyi hissettiğim yerlerden biri oldu Pupa Sanat. Hâlâ sanat adına güzel işler yapma gayretinde olan kurumsal yerlerin olması sevindirici.

Yeni projeler var mı? Kısaca bilgi verebilir misiniz?

Bakalım. Yakın zamanda ilk romanım olan Sürgü’nün yeniden basılması söz konusu. Hemen peşinden bir romanın basım değeri içinse yazım hazırlığı var ve tabii ki yeni tiyatro oyunları. Bir an önce salgının bitmesi temennisiyle diyelim. Ayrıca bana kendimi anlatma imkânı sağladığınız için teşekkür ediyorum. Sağlıcakla kalın.

- Bir yandan düşünsel, bir yandan estetik açıdan gelişmeyi sağlayan tiyatro öğrencinin kişiliğinin sağlam temeller üzerine oturmasını sağlayacaktır.

- Tiyatro, katılımcılarına düşünerek yorumlamayı ve dayanışmayı öğretirken, toplum yaşamı için gerekli sorumluluk duygusunu aşılar.

- Öğrencinin dil gelişimine katkı sağlayarak doğru ve güzel konuşmanın önemini öğretir ve  topluluk içinde rahatça hareket etme yetisini kazandırır.

- Tiyatro öğrencilere toplumun birer üyesi olarak  özeni aşılar, kamu bilincini sağlar, sorunlar üzerinde düşünmelerini öğretir ve yargılama yetilerini geliştirir. Sanatsal yaratının geliştirici, değiştirici, esnekleştirici gücünü ve en önemlisi insanı çok yakından tanımalarına olanak sağlar.

- Ayrıca tiyatro toplumun ortak karmaşalarına saldırarak, toplumun ruh sağlığına etkin olarak sağlıklı olanı gösterir, toplumu bilinçlendirir ve sorunlara nesnel gözle bakılmasını sağlar.

- Düşünce erkini ve özgürlüğü öğretirken toplumun ilerlemesindeki süreyi kısaltmada yardımcı olur, toplumsal duyarlılığı arttırır, toplumu ortak bir estetik düzeye çıkartmada önemli rol oynar.

- Okulların amacı gençlerin kafasını eğitmekse, tiyatronun amacı o gençlerin yüreğini eğitmektir. Amaç tiyatro sanatçısı yetiştirmekten ziyade yarının bilinçli seyircisini yetiştirip bu toplumun  kültürel ve ruhsal açıdan zenginleşmesi için katkıda bulunmaktır.

- Tiyatro yoluyla çocuklarımıza, gençlerimize bu dünyayı ve insanları bütün karmaşıklıkları, çelişkileri ve zenginlikleri içinde göstermek onların yarının dünyasını kavramalarında hazırlıklı olmalarını sağlamak eğitimimizin temel ilkelerinden biri olmalıdır.

- Yarının büyükleri ve yöneticileri olarak bugünün gençlerine tiyatronun eğitsel ve ruhsal açıdan büyük yararları olduğu bir gerçektir. Çocuklarımızı yarının Türkiye’sini geliştirecek bireyler olarak yetiştirmek istiyorsak, onları ilkokuldan başlayarak tiyatronun yenileştirici, bilinçlendirici ve geliştirici uygulamalarının içine sokmalıyız.

Bundan 40 – 50 yıl önce veya daha yakın bir gelecekte çocukluklarını yaşayan bir nesil çocukluğundan itibaren sanat eğitimi ve özellikle de tiyatro eğitimi almış olsaydı sizce gündemimiz bugün yine savaş, terör, acı ve gözyaşından mı ibaret olurdu.

Gelin gelecek nesillere zengin bir kültürel miras ve sağlıklı bir toplumsal bilinç bırakabilme adına daha geç olmadan bir adım atın. Sanatın ve tiyatronun hayatınızda yaratacak olduğu dönüşüme imkan verin. Daha kaliteli bir yaşamın sanatla mümkün olabileceğini siz de tecrübe edin.

Unutmayın ki; ”Bütüm sanatlar sanatların en büyüğü olan yaşama sanatına hizmet eder.”

Pek çoğumuz oyun oynamanın eğlenceli fakat amaçsız olduğunu düşünürüz. Aslında çocuklar oyun oynarlarken duyu, hareket ve biliş becerilerini geliştirirler, pekiştirirler. Kavramları, olayları, toplumsal farkındalığı ve toplumsal davranışı geliştirirler. Hepimize çok basit ve sıradanmış gibi görünen koşma ve atlayıp zıplama bile çocuklarda eşgüdümlü hareketi ve fiziksel dengeyi geliştirir.

Peki ya grup oyunları ?

Çocuklar oyun oynarlarken pek çok bilişsel beceriyi de geliştirirler; gözlem, bellek, karar verme, akıl yürütme, strateji, problem çözme, yaratıcı düşünme, farklı bakış açıları geliştirme gibi. Grup halinde oynanan oyunlar; çocukların benmerkezci düşüncelerini değiştirmelerini ve sorgulamalarını sağlamak açısından çok önemlidir. Çocuklar, grup halinde oyun oynarlarken başkalarıyla iletişim kurarlar, paylaşımı öğrenirler, grup arkadaşlarına bir şeyler anlatmayı veya açıklamayı geliştirirler, hatta başkalarıyla birlikte ortak hareket etmeye çalışarak uyum sağlamayı öğrenirler. Farklı insanların farklı görüşlerinin olabileceğini ve kendi doğrularının tek doğru olmadığını keşfederler.

Oysa biz ne yapıyoruz……

Anne babalar olarak bizler genellikle çocumuzun yaşıtları ile birlikte oyun oynamasını kısıtlayıp çocuğumuzu sitemizin ya da evimizin duvarlarına hapsediyoruz. Çocuğumuza pahalı bir “yaratıcı” oyuncak satın alıyoruz. Çocuğumuz da oyuncaktan ziyade oyuncağın ambalajıyla ya da kutusuyla ilgileniyor. Evet evet dediğinizi hissedebiliyorum Almış olduğunuz oyuncak pek çok işleve sabip olabilir, bir sürü tuşu olabilir; fakat çocuğunuzun yaratıcılığını uyaramaz. Oysa kutu ve ambalaj çocuğunuza sunduğu pek çok alternatif ile çok daha ilginçtir.

Gelin çocuklarımızın yaratıcılıklarını aldığımız oyuncaklarla sınırlamayalım !

Bırakalım çocuklarımızı…. Yaratıcı Drama ile Oyun ile, yaratıcılıklarını ve sosyal bireyler olmalarını destekleyelim. Emin olun daha çok şey öğrenecekler ve öğrendiklerini kullanabilecekler.

Seden Soyer Çandar

Bir çocuk sorularına mantıklı cevaplar aldığı sürece sorgulamaya devam eder. Neden sonuç ilişkilerine cevap bulduğunda mutlu olur…. Özgüveni gelişir. Araştırmaya, sorgulamaya, öğrenmeye yüreklenir…. Alamadığı cevaplarda ise zihni  bulanır….

İşte deney atölyesi çocuklarımızın nedenlerine niçinlerine cevap vermek için açıldı. Onlar merak eder…. Su neden fokurduyor, bu ışık nasıl yanıyor, araba nasıl gidiyor, yıldızlar neden çok küçük, güneş nasıl kayboluyor, bitkiler nasıl büyüyor, karnım neden acıkıyor, kalbim ne işe yarıyor, boyum nasıl uzuyor, neden süt içmeliyim, gökkuşağı nasıl çıkıyor, kar nasıl yağıyor…. Sınırı olmayan sorulara cevap vermek biliyoruz oldukça basit ama bir o kadar da zor….

Zihinsel gelişimlerine paralel olarak, drama ve deney atölyelerini  birleştirdiğimiz atölyemizde  oyunu ve bilimi bir arada yaşayacak olan çocuklarımızın  zihinsel, sosyal gelişimlerine destek olmayı hedefliyoruz.

Unutmayalım, eğer çocuğumuzu işin içine katarsak, onlara deneyimleme fırsatı verirsek, yaparak yaşayarak öğretirsek öğrenmeleri kalıcı olacaktır.

İşte bunun için PUPA SANAT, yaparak yaşayarak öğrenen, sorgulayan, araştıran, iyi birer bilim okuyucusu olan çocuklar yetiştirmek için  “Deney Atölyesini” açtı….

Anlatırsan; unutabilirim,

Gösterirsen; anımsayabilirim,

Beni işin içine katarsan;

Asla unutmam ÖĞRENİRİM….

Siz de bugüne kadar bu kokunun farkına varamamış olabilir misiniz.

Hayat sizin için son derece monoton mu. Sabah rutin bir şekilde gidilen iş ya da okul.  Sırtınızda bir çuval dolusu stresle eve dönülen akşamlar. Akşam evde sizi dört gözle bekleyen eşinize, çocuğunuza, annenize-babanıza götüreceğiniz en büyük armağan mıdır bu stres dolu çuval.

Hayatınız, bugünle yarının ya da dünün yeri değiştirildiğinde hiçbir farklılığa uğramayacak kadar tek düze mi.İşin ya da okulun dışında arkadaşlarınızla bir araya gelip yine sadece iş veya okul ile ilgili konularımı konuşuyorsunuz.

Tüm bunlardan şikayet edip bu durumdan kurtulmak için zaman bulamamaktan mı bahsediyorsunuz. Bu kısırdöngüyü kırma adına napıcağınızı kestiremiyor musunuz.

O zaman sizi Pupa Sanat’a bekleriz.

Çünkü sanat insanın ilk önce kendisini sonrasında da dünyayı tanıyıp değiştirebilmesi adına bir gerekliliktir. Sizin de bu değişikliği sağlayabilmeniz için, hayatınızın kokusunun-tadının farkına varabilmeniz için sanatsal bir dokunuş öneriyoruz size.

Deneyin tad alacaksınız, hayatınızın tadını alacaksınız…