Ufuk Seçme Takımcı

- Bir yandan düşünsel, bir yandan estetik açıdan gelişmeyi sağlayan tiyatro öğrencinin kişiliğinin sağlam temeller üzerine oturmasını sağlayacaktır.

- Tiyatro, katılımcılarına düşünerek yorumlamayı ve dayanışmayı öğretirken, toplum yaşamı için gerekli sorumluluk duygusunu aşılar.

- Öğrencinin dil gelişimine katkı sağlayarak doğru ve güzel konuşmanın önemini öğretir ve  topluluk içinde rahatça hareket etme yetisini kazandırır.

- Tiyatro öğrencilere toplumun birer üyesi olarak  özeni aşılar, kamu bilincini sağlar, sorunlar üzerinde düşünmelerini öğretir ve yargılama yetilerini geliştirir. Sanatsal yaratının geliştirici, değiştirici, esnekleştirici gücünü ve en önemlisi insanı çok yakından tanımalarına olanak sağlar.

- Ayrıca tiyatro toplumun ortak karmaşalarına saldırarak, toplumun ruh sağlığına etkin olarak sağlıklı olanı gösterir, toplumu bilinçlendirir ve sorunlara nesnel gözle bakılmasını sağlar.

- Düşünce erkini ve özgürlüğü öğretirken toplumun ilerlemesindeki süreyi kısaltmada yardımcı olur, toplumsal duyarlılığı arttırır, toplumu ortak bir estetik düzeye çıkartmada önemli rol oynar.

- Okulların amacı gençlerin kafasını eğitmekse, tiyatronun amacı o gençlerin yüreğini eğitmektir. Amaç tiyatro sanatçısı yetiştirmekten ziyade yarının bilinçli seyircisini yetiştirip bu toplumun  kültürel ve ruhsal açıdan zenginleşmesi için katkıda bulunmaktır.

- Tiyatro yoluyla çocuklarımıza, gençlerimize bu dünyayı ve insanları bütün karmaşıklıkları, çelişkileri ve zenginlikleri içinde göstermek onların yarının dünyasını kavramalarında hazırlıklı olmalarını sağlamak eğitimimizin temel ilkelerinden biri olmalıdır.

- Yarının büyükleri ve yöneticileri olarak bugünün gençlerine tiyatronun eğitsel ve ruhsal açıdan büyük yararları olduğu bir gerçektir. Çocuklarımızı yarının Türkiye’sini geliştirecek bireyler olarak yetiştirmek istiyorsak, onları ilkokuldan başlayarak tiyatronun yenileştirici, bilinçlendirici ve geliştirici uygulamalarının içine sokmalıyız.

Bundan 40 – 50 yıl önce veya daha yakın bir gelecekte çocukluklarını yaşayan bir nesil çocukluğundan itibaren sanat eğitimi ve özellikle de tiyatro eğitimi almış olsaydı sizce gündemimiz bugün yine savaş, terör, acı ve gözyaşından mı ibaret olurdu.

Gelin gelecek nesillere zengin bir kültürel miras ve sağlıklı bir toplumsal bilinç bırakabilme adına daha geç olmadan bir adım atın. Sanatın ve tiyatronun hayatınızda yaratacak olduğu dönüşüme imkan verin. Daha kaliteli bir yaşamın sanatla mümkün olabileceğini siz de tecrübe edin.

Unutmayın ki; ”Bütüm sanatlar sanatların en büyüğü olan yaşama sanatına hizmet eder.”

Pek çoğumuz oyun oynamanın eğlenceli fakat amaçsız olduğunu düşünürüz. Aslında çocuklar oyun oynarlarken duyu, hareket ve biliş becerilerini geliştirirler, pekiştirirler. Kavramları, olayları, toplumsal farkındalığı ve toplumsal davranışı geliştirirler. Hepimize çok basit ve sıradanmış gibi görünen koşma ve atlayıp zıplama bile çocuklarda eşgüdümlü hareketi ve fiziksel dengeyi geliştirir.

Peki ya grup oyunları ?

Çocuklar oyun oynarlarken pek çok bilişsel beceriyi de geliştirirler; gözlem, bellek, karar verme, akıl yürütme, strateji, problem çözme, yaratıcı düşünme, farklı bakış açıları geliştirme gibi. Grup halinde oynanan oyunlar; çocukların benmerkezci düşüncelerini değiştirmelerini ve sorgulamalarını sağlamak açısından çok önemlidir. Çocuklar, grup halinde oyun oynarlarken başkalarıyla iletişim kurarlar, paylaşımı öğrenirler, grup arkadaşlarına bir şeyler anlatmayı veya açıklamayı geliştirirler, hatta başkalarıyla birlikte ortak hareket etmeye çalışarak uyum sağlamayı öğrenirler. Farklı insanların farklı görüşlerinin olabileceğini ve kendi doğrularının tek doğru olmadığını keşfederler.

Oysa biz ne yapıyoruz……

Anne babalar olarak bizler genellikle çocumuzun yaşıtları ile birlikte oyun oynamasını kısıtlayıp çocuğumuzu sitemizin ya da evimizin duvarlarına hapsediyoruz. Çocuğumuza pahalı bir “yaratıcı” oyuncak satın alıyoruz. Çocuğumuz da oyuncaktan ziyade oyuncağın ambalajıyla ya da kutusuyla ilgileniyor. Evet evet dediğinizi hissedebiliyorum Almış olduğunuz oyuncak pek çok işleve sabip olabilir, bir sürü tuşu olabilir; fakat çocuğunuzun yaratıcılığını uyaramaz. Oysa kutu ve ambalaj çocuğunuza sunduğu pek çok alternatif ile çok daha ilginçtir.

Gelin çocuklarımızın yaratıcılıklarını aldığımız oyuncaklarla sınırlamayalım !

Bırakalım çocuklarımızı…. Yaratıcı Drama ile Oyun ile, yaratıcılıklarını ve sosyal bireyler olmalarını destekleyelim. Emin olun daha çok şey öğrenecekler ve öğrendiklerini kullanabilecekler.

Seden Soyer Çandar

Bir çocuk sorularına mantıklı cevaplar aldığı sürece sorgulamaya devam eder. Neden sonuç ilişkilerine cevap bulduğunda mutlu olur…. Özgüveni gelişir. Araştırmaya, sorgulamaya, öğrenmeye yüreklenir…. Alamadığı cevaplarda ise zihni  bulanır….

İşte deney atölyesi çocuklarımızın nedenlerine niçinlerine cevap vermek için açıldı. Onlar merak eder…. Su neden fokurduyor, bu ışık nasıl yanıyor, araba nasıl gidiyor, yıldızlar neden çok küçük, güneş nasıl kayboluyor, bitkiler nasıl büyüyor, karnım neden acıkıyor, kalbim ne işe yarıyor, boyum nasıl uzuyor, neden süt içmeliyim, gökkuşağı nasıl çıkıyor, kar nasıl yağıyor…. Sınırı olmayan sorulara cevap vermek biliyoruz oldukça basit ama bir o kadar da zor….

Zihinsel gelişimlerine paralel olarak, drama ve deney atölyelerini  birleştirdiğimiz atölyemizde  oyunu ve bilimi bir arada yaşayacak olan çocuklarımızın  zihinsel, sosyal gelişimlerine destek olmayı hedefliyoruz.

Unutmayalım, eğer çocuğumuzu işin içine katarsak, onlara deneyimleme fırsatı verirsek, yaparak yaşayarak öğretirsek öğrenmeleri kalıcı olacaktır.

İşte bunun için PUPA SANAT, yaparak yaşayarak öğrenen, sorgulayan, araştıran, iyi birer bilim okuyucusu olan çocuklar yetiştirmek için  “Deney Atölyesini” açtı….

Anlatırsan; unutabilirim,

Gösterirsen; anımsayabilirim,

Beni işin içine katarsan;

Asla unutmam ÖĞRENİRİM….